دیابت در کودکان و روش های درمان

گلوکز منبع اصلی تامین انرژی و سوخت و ساز سلولهای بدن است. برای جذب و استفاده سلولها از گلوکز نیاز به وجود هورمون انسولین میباشد. دیابت شیرین یک سندرم متابولیک شایع و مزمن بوده که افزایش قند خون در ان بعنوان نمای اصلی بیوشیمیایی است.

انواع دیابت 

فرم های اصلی بیماری به 2 قسمت تقسیم می شوند. نوع یک که بعلت کمبود ترشح انسولین به علت اسیب به سلول های بتا پانکراسی و نوع دو که درنتیجه مقاومت به انسولین در سطح ماهیچه ای، کبد، بافت چربی همراه با درجاتی از اختلال در سلولهای بتا ایجاد می گردد. دراین نوع دیابت سول ها برای جذب گلوکز به انسولین پاسخگو نیستند.  دیابت نوع یک شایعترین بیماری متابولیک غدد برون ریز در کودکان و نوجوانان می باشد که دارای پیامدهایی مهم عاطفی و جسمانی است.  دیابت نوع یک تقریبا 10 درصد از کل دیابت را تشکیل می دهد که 3 میلیون نفر را در ایالت متحده و 15 میلیون نفر را در کل جهان درگیر کرده است. بر اساس مطالعات جمعیت شناسی حدود 15000 جوان هرساله بعنوان دیابت نوع یک تشخیص داده می شوند. اگرچه علت اکثریت موارد دیابت در دوران بچگی این نوع دیابت است اما فقط محدود به این گروه سنی نبوده بلکه موارد جدید این بیماری در بالغین هم اتفاق می افتد. 

علایم بالینی دیابت

هنگامی که دیابت ایجاد می گردد علایم پیوسته پیشرفت می کند که به علت کاهش توده سلولهای بتا، شدت یافتن کمبود انسولین و پیشروی افزایش قند خون و سرانجام بروز کتواسیدوز است. 

علایم اصلی بیماری شامل موارد زیر است :

1. پرنوشی

2. پرادراری

3. پرخوری و افزایش اشتها

4. کاهش وزن کودک

5. بوی تنفس استون

علت بروز دیابت 

دیابت نوع یک نوعی بیماری خودایمنی است که در ان بدن به سلول های ترشح کننده انسولین در پانکراس حمله می کند.  معمولا در اکثر موارد یک سابقه خانوادگی دیابت در خانواده وجود دارد. 

تشخیص دیابت 

 تشخیص دیابت گونه 1 آسان است. گرچه بیشتر علایم غیراختصاصی است اما مهمترین راهنما پرادراری نامتناسب در یک کودک مبتلا به کاهش آب بدن، وزن گیری ناکافی و یا آنفولانزا است. افزایش قند خون، دفع گلوگز از ادرار و یا وجود کتون در ادرار می تواند سریعا با انجام ازمایش تعیین گردد. قند خون غیرناشتا بیشتر از 200 میلی گرم بر دسی لیتر همراه با علایم اشکار بیماری با یا بدون وجود کتون در ادرار دارای ارزش تشخیصی است. 

درمان دیایت

درمان انسولین:

انتخاب روش درمانی به اندازه کمبود انسولین خون به هنگام بروز بیماری بستگی دارد. بیشتر کودکانی که به تازگی مبتلا به دیابت شده اند علایم خفیف تا متوسط بیماری ، کاهش خفیف اب بدن بدون شرح حالی از استفراغ دارند که به کتواسیدوز نمی انجامد. 

کودک باید تحت تزریق منظم انسولین قرار بگیرد و میزان انسولین با سطح قند خون بیمار تنظیم گردد. 

چندین عامل بر اندازه اولیه مورد لزوم روزانه انسولین بر پایه ی وزن بیمار اثر دارند. این دوز معمولا در بچه‌های در سن بلوغ بیشتر است. 

درمان تغذیه ای دیابت

تغذیه نقش اساسی در درمان بیماران مبتلا به دیابت تیپ یک ایفا می کند. در دوران کودکی و بلوغ طرح درمان تغذیه ای درست بسیار مهم است که در این دوران دریافت مناسب انرژی برای رفع نیازهای رشد، تکامل بلوغ و صرف انرژی مورد لزوم است.  برای کودک دیابتی هیچ نیاز تغذیه ای ویژه جز انچه که برای رشد و نمو متناسب ضروری است وجود ندارد. 

پیشگیری از دیابت

موفقیت در درمان روزانه یک کودک دیابتی تا مقدار زیادی به توانایی های خانواده و در نهایت کودک در پذیرش مسئولیت مراقبت روزانه فرد دیابتی بستگی دارد. اندازه گیری پیوسته قند خون به وسیله خود فرد جز اصلی تدابیر درمانی دیابت است. اغلب موارد نیازمند پیگیری شامل دوز انسولین ، فعالیت فیزیکی غیر معمول ، تغییرات رژیم، افت قند، بیماری های همزمان و سایر مواردی که باعث تاثیر بر گلوکز خون می شود می باشد.

شما میتوانید با استفاده از سامانه طبینجا بصورت آنلاین از متخصص کودکان ما نوبت بگیرید.