خروج هوا از رحم شرایط خجالت آوریست که ممکن است در حین رابطه یا در اوایل بارداری اتفاق بیفتد. معمولا برای خلاص شدن از شر این حالت بهتر است با علل ایجاد کننده آن بیشتر آشنا شوید تا آنها را بهتر مدیریت کنید. در این پست از طبینجا شما را با علل خارج شدن باد از واژن بیشتر آشنا خواهیم کرد، با ما همراه باشید.
خروج هوا از رحم
باد واژن هنگامی رخ می دهد که هوا در واژن به دام بیفتد. این حالت یکی از شرایط بسیار شایع است و معمولاً با خطرات سلامتی همراه نیست. با این حال، در موارد نادر، می تواند نشانه ای از بیماری های جدی تر مانند فیستول واژن به دلیل اتصال غیر طبیعی دو اندام باشد که به درمان پزشکی نیاز دارد.
نفخ واژن چیست؟
در شرایط عادی معمولاً مقداری هوا در واژن وجود دارد، اما ممکن است نفخ واژن هنگامی رخ دهد که حباب های بزرگتری از هوا در آن به دام افتاده و باعث بروز صدای واژن هنگام رابطه ، یا خروج ناگهانی هوا از واژن شود. نفخ واژن معمولاً به دلیل لرزش هوای محبوس شده در مجرای واژن، باعث ایجاد صدای قابل توجهی می شود.
علت خروج هوا از رحم
هر زمان که جسمی به واژن وارد شود، هوا به درون آن رفته و در داخل آن به دام می افتد. در بیشتر موارد، گاز واژن به عنوان یک خطر سلامتی در نظر گرفته نمی شود. برخی از دلایل طبیعی خروج هوا از رحم عبارتند از:
1. اختلالات یا شرایط کف لگن
خروج باد از واژن هنگام نزدیکی به دلیل ضعف عضلات کف لگن و ورود حباب های بزرگ از هوا به درون رحم می تواند اتفاق بیفتد. تحقیقات بسیار کمی در مورد باد واژن انجام شده است، احتمالاً به این دلیل که خطرناک نبوده و فقط باعث خجالت گهگاه می شود. با این حال، برخی از شرایط کف لگن به نوعی با افزایش احتمال خارج شدن باد از واژن همراه است. شرایط و عوامل متداول مرتبط با نفخ واژن شامل:
- بی اختیاری ادرار
- پرولاپس یا افتادگی اندام لگن
- بی اختیاری مدفوع
- عضلات ضعیف کف لگن در اثر زایمان، اضافه وزن، سن یا کشیدگی بیش از حد روده ایجاد می شود.
2. رابطه جنسی
در طی فعالیت های جنسی، هوا به راحتی می تواند در داخل واژن محبوس شود. واژن هنگام تحریک منبسط و منقبض می شود و اجازه می دهد که هوای بیشتری وارد آن شود. طی دخول هر بار که آلت تناسلی مرد یا جسم دیگری وارد واژن شود، احتمال خروج هوا از رحم حین رابطه را دو چندان می کند. هنگامی که این هوا آزاد می شود، ممکن است باعث خروج صدا از واژن گردد. در برخی موارد نادر، ممکن است حباب های هوا در زیر دیافراگم گیر کنند، که می تواند باعث درد بالای شکم و درد قفسه سینه شود.
3. محصولات بهداشتی زنانه
محصولاتی که به واژن وارد می شوند، مانند تامپون ها و کاپ های قاعدگی، می توانند حباب های هوا را در درون رحم حبس کنند. این هوا می تواند هنگام خارج کردن محصول، یا در هنگام فعالیت بدنی یا کشش خارج شود.
4. کشیدگی عضلات
برخی فعالیت ها مانند فعالیت های جنسی یا معاینات زنان ممکن است باعث تنش عضلات لگن شود. این حالات می تواند حباب های هوا را به درون رحم وارد کند. سرفه و ورزش کردن نیز می توانند باعث تنش عضلات لگن گردیده و هوای سمت پایین را به درون واژن هل دهند.
5. تمرینات کششی
برخی از تمرینات شامل کشش در ناحیه لگن، مانند یوگا، اغلب واژن را مستعد باز و ریلکس شدن می کنند و باعث ورود هوای بیشتر به درون واژن می شود. در طی تغییر حالت یا پوزیشن، خروج هوا از رحم رخ می دهد.
6. معاینات زنان
معاینه بالینی و قرار دادن اسپکولوم در طول معاینات زنان و سایر اقدامات می تواند باعث گیر افتادن هوا در واژن شود. با اتمام معاینات و خارج کردن ابزارآلات توسط پزشک زنان ممکن است خروج هوا از رحم انجام شود.
پیشگیری
چمباتمه زدن، به ویژه هنگام ادرار کردن، در صورت وجود گاز حبس شده در رحم می تواند باعث خارج شدن هوا از رحم شود.
در بسیاری از موارد، هیچ راه واقعی برای پیشگیری از خروج هوا از رحم وجود ندارد، اما همچنین نیازی به آن نیست. معمولاً تنها علائم نفخ واژن، صدای خروج باد از واژن و احساس خروج هوا از رحم بوده که به طور معمول بدون درد است.
اگر نفخ واژن نتیجه تنش باشد، تلاش برای آرامش و تمرینات تنفسی عمیق می تواند کمک کننده باشد.
اگر باد واژن مشکل ساز باشد، فرد ممکن است از انجام رابطه جنسی و ورزش های بدنی که باعث ایجاد آن می شود خودداری کند. پرهیز از استفاده از محصولات بهداشتی داخلی زنانه، مانند تامپون، نیز ممکن است به کاهش احتمال بروز آن کمک کند.
اگرچه زایمان سزارین و جراحی های لگن با افزایش خطر ابتلا به هوای رحم در ارتباط است، اما مطالعه ای در سال 2012 نشان داد که بیشتر موارد باد واژن پس از زایمان طبیعی شروع می شود.
تمرینات کگل، که به عنوان تقویت کننده عضلات کف لگن شناخته می شوند، ممکن است احتمال خروج هوا از رحم را کاهش دهند.
فیستول
فیستول ها هنگامی اتفاق می افتند که یک محفظه توخالی غیرطبیعی بین دو اندام که در حالت طبیعی متصل نیستند، ایجاد شود. از طرفی در صورت تشکیل یا تجزیه بافت اسکار نیز ایجاد می شوند. فیستول واژن می تواند باعث ایجاد گاز واژن گردد.
فیستول می تواند بین واژن و چندین اندام دیگر لگن ایجاد شود. علائم مرتبط با فیستول واژن به اندازه و محل فیستول و اندام های درگیر بستگی دارد. انواع احتمالی فیستول واژن عبارتند از:
فیستول وزیکوواژینال
فیستول وزیکوواژینال (VVF) در هنگام اتصال بین واژن و مثانه ایجاد می شود. این وضعیت به طور معمول با انسداد زایمانی و آسیب جراحی زنان همراه است.
شایعترین علامت VVF ترشحات آبکی غیرطبیعی و نشت مداوم ادرار است. فیستول های بزرگ ممکن است باعث درد و ناراحتی شوند.
فیستول حالب واژینال
این اتفاق زمانی رخ می دهد که بین واژن و حالب اتصال ایجاد شود. حالب ها لوله های خارج کننده ادرار از کلیه به مثانه هستند. اکثر فیستول های مجاری ادرار-واژینال در نتیجه آسیب دیدگی در طی یک عمل جراحی زنان، مانند برداشتن رحم اتفاق می افتد. شایعترین علامت این بیماری نشت مداوم ادرار از واژن و ناراحتی شکمی است.
فیستول مجرای ادراری واژینال
این فیستول در نتیجه اتصال بین واژن و مجرای ادرار، ساختار لوله مانندی که مثانه را به خارج از بدن هدایت می کند، رخ می دهد. شایعترین علائم آن، نشت مداوم ادرار از واژن است که با افزایش فشار شکم تشدید می شود.
فیستول انتروواژینال
فیستول انتروواژینال وقتی ایجاد می شود که یک دهانه غیرطبیعی بین واژن و روده کوچک ایجاد شود. این وضعیت ممکن است در نتیجه جراحی شکم یا بیماری التهابی روده مانند بیماری کرون ایجاد شود. علائم آن شامل خروج هوا از رحم و درد شکم است.
فیستول رکتوواژینال
این نوع فیستول زمانی اتفاق می افتد که ارتباط غیرطبیعی بین واژن و راست روده ایجاد شود. علل شایع آن عبارتند از:
- بیماری های التهابی روده، مانند بیماری کرون یا کولیت اولسراتیو
- زایمان طولانی مدت یا انسداد
- آسیب در حین جراحی یا عوارض بعد از جراحی، مانند عفونت
- پرتو درمانی لگن
- تومورهای سرطانی
- متداول ترین علائم فیستول رکتوواژینال شامل التهاب، عبور باد یا مدفوع از واژن و بوی بد است.
فیستول کولواژینال
این فیستول وقتی ایجاد می شود که یک دهانه غیرطبیعی بین واژن و روده بزرگ ایجاد شود. این بیماری نادر و به طور بالقوه از عوارض ناشی از جراحی های لگن، از جمله برداشتن رحم است. همچنین می تواند به دلیل بیماری های گوارشی مانند دیورتیکولیت روده بزرگ، بیماری کرون یا کولیت اولسراتیو ایجاد شود. شایعترین علائم فیستول کولواژینال عبارتند از:
- عبور یا نشت مدفوع یا باد از واژن
- ترشحات واژن با بوی بد که ممکن است تغییر رنگ یابد
- عفونت های مکرر ادراری یا واژن
- درد و التهاب در ناحیه بین واژن، روده بزرگ و بافتهای خارجی واژن
- درد در هنگام فعالیتهای جنسی
چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟
در موارد نادر، خروج هوا از رحم می تواند نشانه یک بیماری جدی تر باشد. در صورت وجود هر یک از شرایط و علائم زیر بهتر است با پزشک مشورت کنید.
- زایمان، به ویژه پس از زایمان های اخیر یا پیچیده
- پرتودرمانی لگن
- جراحی های زنان، لگن یا شکم
- درد یا ناراحتی
- نشت ادرار یا افزایش ترشحات
- مدفوع یا سایر مواد زائد
- بوی بد هوای خروجی
- خون
- التهاب یا تورم بافتهای واژن
اگر خروج هوا از رحم در طول روز ایجاد شود و ارتباطی با فعالیت های شناخته شده در ایجاد آن مانند فعالیت جنسی یا کشش نداشته باشد، بهتر است با پزشک در این باره صحبت کنید.
- شما می توانید از طریق سامانه آنلاین طبینجا از متخصصین زنان و زایمان ما نوبت بگیرید.