مواد غذایی پس از بلعیده شدن، وارد مری شده و در ادامه به واسطه حرکات پریستالتیسم لوله گوارشی، به معده و از آنجا به روده ها برده میشود. وقتی محتویات معده به دئودنوم(اولین قسمت روده باریک) وارد میشود، ترشحات صفراوی و پانکراس وارد روده شده و مواد غذایی خورده شده توسط آنزیم های گوارشی پانکراس و نمک های صفراوی، تجزیه شده و آماده جذب میشوند. محل اصلی جذب مواد غذایی، در سطح روده ها صورت میگیرد و گلوکز و آمینو اسیدهای ناشی از تجزیه مواد غذایی وارد مویرگهای دیواره روده میشوند. اغلب داروهای خوراکی نیز به این شیوه جذب می شوند.
- مواد غذایی جذب شده، سرانجام توسط سیاهرگ
- پورت(باب) وارد کبد می شوند.
- کبد قسمتی فرعی از دستگاه گوارش بوده که در سمت راست و بالای حفره شکم جای گرفته است
- کلیه مواد غذایی خورده شده درکبد متابولیزه میشود
داروها پس از ورود به بدن
داروها پس از ورود به بدن، تحت تاثیر واکنش های آنزیمی، تجزیه میشوند و سبب تولید متابولیت ها میشوند.برخی از این متابولیت ناشی از تجزیه داروها،سمی و مضر بوده و تجمع آنها می تواند سبب بروز آسیب بشود. یکی از نقش های اصلی کبد، خنثی کردن متابولیت های ناشی از مصرف داروها، مخدرها و الکل می باشد. هرگاه دو یا چند دارو هم زمان باهم مورد استفاده قرار بگیرند،متابولیت های حاصل از تجزیه آنها،میتوانند با هم واکنش داده و سبب بروز تداخلات دارویی شوند. تداخلات دارویی تنها مربوط به مصرف همزمان داروهای شیمیایی نبوده و می تواند در همراهی مصرف داروهای گیاهی، مخدر و الکل هم دیده بشود. تداخلات دارویی گاهی خطرناک بوده و میتواند شرایط بحرانی برای سلامتی فرد ایجاد کند. مصرف الکل یکی از مواردی هست که مصرف هم زمان آن در اغلب موارد میتواند تداخل دارویی ایجاد کند.
تداخلات دارویی الکل
تداخلات دارویی الکل لزوما در مصرف هم زمان با داروها دیده نمیشود، الکل معمولا حدود ۲۴ الی۳۶ ساعت در بدن وجود دارد و اگر در این بازه زمانی داروهای دیگر مصرف شوند سبب ایجاد عوارض میشود. به طور کلی الکل سبب میشود سرعت متابولیزه کردن سایر داروها در بدن کاهش پیدا کند و این امر مدت زمان تجمع متابولیت سایر داروها در بدن را افزایش میدهد. یکی از داروهای رایج که مصرف آن سبب تداخل دارویی با الکل میشود، استامینوفن هست. متابولیت های حاصل از تجزیه این دارو سمی بوده و به دنبال مصرف الکل این متابولیت ها تجمع پیدا کردهو میتواند سبب اغما، کوما و در نهایت مرگ بشود. آسپیرین، وارفارین و هپارین از جمله داروهای ضد انعقاد هستند. مصرف آنها همزمان با الکل اثر سینرژیسم داشته و سبب افزایش ریسک خونریزی در افراد میشود .توصیه میشود افرادی که تحت درمان با این داروها هستند، از مصرف هر میزان الکل خودداری کنند.
مصرف برخی داروهای اعصاب و روان همراه با الکل
مصرف برخی داروهای اعصاب و روان همراه با الکل، سبب سرکوب سیستم عصبی شده و میتواند سبب دپرشن تنفسی به صورت سنترال(مرکزی) بشود ودر موارد شدید ایست قلبی تنفسی و در نهایت مرگ بدهد.از جمله این داروها میتواند به داروهای آنتی سایکوتیک نظیر الانزاپین،هالوپریدول و..اشاره کرد. مصرف الکل سبب مهار گلوکونئوژنز(ساخت گلوکز) شده و موجب افت قند خون میشود. در افراددیابتی که تحت درمان با انسولین هستند، مصرف الکل اثری سینرژیسم با انسولین در کاهش قند خون داشته و میتواند سبب هیموگلایسمی، تشنج و حتی مرگ بشود. مصرف برخی داروهای انتی بیوتیکی همچون مترونیدازول با الکل، سبب سندرم شبه دی سولفیرام میشود. دراین واکنش، از طریق مهار آنزیمی، متابولیت های ناشی از مصرف الکل در بدن تجمع پیدا کرده و سبب تهوع، سرگیجه واستفراغ میشود. مصرف الکل با ترکیبات گیاهی هم ممکن هست تداخلاتی ایجادکند و سبب بروز مشکلات مختلف بشود. همراهی مصرف الکل با برخی داروها و ترکیبات روان گردان نظیر آمفتامین ها، حشیش، ماریجواناو. میتواند سبب ایست قلبی در مصرف کنندگان شود.
شما میتوانید با استفاده از سامانه طبینجا بصورت آنلاین از پزشک متخصص ما نوبت بگیرید.