طول مدت یک بارداری نرمال حدود ۴۰ هفته می باشد. نوزادانی که قبل از ۳۷ هفتگی متولد میشوند، پره ترم (نارس) هستند. نوزادانی که بعد از ۴۰ هفتگی متولد میشوند، پست ترم هستند. بهترین زمان برای زایمان در فاصله هفته ۳۷ تا ۴۰ بارداری می باشد.
تولد زود رس نوزادان
نوزادانی که تولد زودرس دارند، در خطر وزن پایین تولد،مشکلات تنفسی و سپسیس(عفونت)هستند با توجه به اینکه بلوغ ریه عمدتا در اواخر بارداری صورت میگیرد، این نوزادان در بدو تولد دچار دیسترس تنفسی و نیازمند اکسیژن و حمایت تنفسی هستند. توصیه میشود مادران این نوزادان قبل از زایمان، آمپول بتامتازون دریافت کند.این دارو سبب تسریع بلوغ ریه میشود. سطح ایمنی این نوزادان پره ترم پایینتر از سایرین هست و این امر آنهارا مستعد ابتلا به عفونت می کند. نوزادان پست ترم معمولا به علت استرسی که در رحم به آنها وارد می شود، مکونیوم(مدفوع جنینی) دفع می کنند. در بسیاری از موارد ذرات این مکونیوم وارد ریه آنها شده و سبب پنومونی(عفونت ریه )میشود.این نوزادان معمولا پوستی خشک هم دارند. یکی از مواردی که تعیین کننده پیش آگهی زایمان می باشد وزن نوزاد به هنگام تولد می باشد.
وزن طبیعی نوزادان
به طور طبیعی وزن نوزادان ترم، حدود ۲۷۰۰ تا ۴۲۰۰ کیلوگرم، طبیعی هست. نوزادانی که وزن کمتر از ۲۵۰۰ کیلوگرم دارند، کم وزن محسوب می شوند. تاخیر رشد داخل رحمی، عفونت های رحمی مادرزادی، افزایش مقاومت شریان رحمی از عوامل مهم کم وزنی نوزادان هستند. درناهنجاری های ساختاری رحم، فضای کافی جهت رشد جنین وجود ندارد و سبب محدودیت رشد او می شود. این نوزادان علاوه بر مشکلات تنفسی که در نوزادان نارس و کم وزن دیده میشود،به علت ایمنی ضعیف مستعد ابتلا به سپسیس(عفونت )هستند. خطرناکترین عارضه اینها، محدودیت رشد مغز می باشد که میتواند منجر به تشنج و تاخیر تکاملی حرکتی شناختی نوزاد شود، که این عارضه به دنبال تاخیر در گردن گرفتن، نشستن و راه رفتن کودک تشخیص داده می شود.
بیشترین میزان دریافت آهن
شواهد نشان داده است که بیشترین میزان دریافت آهن از مادر به جنین، در هفته های پایان بارداری انجام می شود. نوزادانی که به جهت تاخیر رشد داخل رحمی و وزن پایین تولد، تولد زودرس دارند، آهنکافی دریافت نمی کنند و این امر زمینه ساز کمخونی در آنها می شود. مطالعات نشان داده است که نوزادانی که وزن تولد پایین دارند با احتمال بیشتری نسبت به نوزادان با وزن طبیعی، در آینده دچار چاقی و ابتلا به دیابت تیپ دو می شوند.
نوزاد ماکروزوم
کودکانی که وزن تولد بالاتر از ۴۲۰۰ دارند،نوزاد ماکروزوم نامیده میشوند. شواهد نشان داده است که نوزاد مادران مبتلا به دیابت، بیش از سایرین در معرض ابتلا به ماکروزومی هستند و علت آن هم بالا بودن سطح انسولین در آنها می باشد. این نوزادان در بدو تولد به علت تجمع مایع در ریه انها که ناشی از پلی هیدرو آمنیوس (زیاد بودن مایع اطراف جنین) هست، دچار دیسترس تنفسی هستند. در اغلب موارد طی مدت چند ساعت این مایع اضافی باز جذب میشود،اما گاهی اوقات آنها را نیازمند بستری و حمایت تنفسی می کند. توصیه میشود این نوزادان به روش سزارین متولد شوند. عبور از کانال زایمانی حین زایمان طبیعی، میتواند سبب گیر کردن نوزاد و آسیب به شبکه عصبی بازویی شود. در صورتی که خروجی لگن مادر باریک هم باشد،این عارضه با شدت بیشتری نمود پیدا میکند. علاوه بر وزن، سایر اندکس های رشدی همانند قد و دور سر و قفسه سینه نیز مطرح کننده سلامت جنین هستند. در شرایط نا مساعد تاخیر رشد داخل رحمی،ابتدا وزن و پس از آن قد تحت تاثیر قرار میگیرد و در موارد شدید حتی میتواند در اندازه دور سر نوزاد هم اثر گذارد در تمامی سونو گرافی های دوران بارداری، لازمهست که اندکس های رشدی نوراد متناسب با سن حاملگی، مورد سنجش قرار بگیرد.
شما میتوانید با استفاده از سامانه طبینجا بصورت آنلاین از متخصصین زنان و زایمان ما نوبت بگیرید.
