تب یونجه در بهار و تابستان

0
1,740
367026.jpeg alt_text
367026.jpeg caption

تب یونجه در بهار

 

تب یونجه نوعی آلرژی  فصلی یا رینیت آلرژیک است، که فرد مبتلا دچار عطسه، خارش چشم، آبریزش بینی و گرفتگی بینی می شود. این بیماری معمولاً در فصل بهار و تابستان، و به دلایلی از جمله واکنش به دود، گرد و غبار، حیوانات خانگی، قارچ، آلودگی های هوا، و به ویژه گرده افشانی گیاهان ایجاد می شود. شاید برخی افراد به دلیل اسم این بیماری، تصور کنند که حساسیت به یونجه باعث بروز این بیماری می شود، در صورتی که چنین نیست؛ و ظاهراً از آنجایی که، اولین بار فردی در مزرعه یونجه، دچار علائم این بیماری شده است، نام آن را تب یونجه گذاشته اند؛ اما بعد متوجه شدند که به دام افتادن مواد آلرژن، همچون گرده گیاهان، در چشم، بینی، گلو، لوله های برونشی و ریه ها، باعث شروع واکنش های آلرژیک و ایجاد این بیماری می شود. همچنین معمولاً این بیماری باعث بروز تب نمی شود؛ بنابراین، بر اساس نام بیماری، نمی توان آن را توصیف کرد.

 

انواع رینیت آلرژیک فصلی

تب یونجه به صورت رینیت آلرژیک فصلی، دائمی و مختلط وجود دارد. در رینیت آلرژیک فصلی، بیمار در فصل های خاصی دچار بیماری می شود و علت اصلی آن گرده  افشانی گیاهان و درختان است. در رینیت آلرژیک دائمی، معمولاً بیمار در تمام طول سال، و بدون توجه به فصل، دچار علائم بیماری می شود، گرد و غبار، موی حیوانات خانگی، کپک و سوسک، باعث ایجاد این نوع تب یونجه می شوند. در نوع مختلط، بیمار هم زمان دچار رینیت آلرژیک فصلی و دائمی است، یعنی قرار گرفتن در معرض گرده افشانی گیاهان، آلودگی هوا، عطر، دود و …، باعث تشدید علائم او می شود. به طور کلی، ابتلا به آسم، اگزما، ابتلای والدین یا اعضای خانواده به تب یونجه، وجود ماده آلرژن در محیط کار یا زندگی و قرار داشتن نوزاد در معرض دود سیگار، باعث افزایش احتمال ابتلای فرد به این بیماری می شود. 

 

علائم تب یونجه

ابتلا به تب یونجه باعث بروز آبریزش بینی، عطسه مکرر، گرفتگی بینی، خارش و قرمزی چشم ها، خارش دهان، گلو یا گوش ها، سیاهی زیر چشم ها، سردرد، کاهش حس بویایی، خس خس سینه، احساس خستگی و خواب آلودگی می شود. در این بیماری که معمولاً شبیه آسم و تنگی نفس است، واکنش حساسیتی، در مخاط داخل بینی و پلک ها، ایجاد می شود. التهاب غشاهای مخاطی بینی باعث عطسه، خارش، آبریزش بینی و احتقان بینی می شود. در واقع، واکنش سیستم ایمنی بدن، به مواد معمولاً بی ضرر در محیط، باعث واکنش های آلرژیک و آزاد شدن موادی همچون هیستامین در بدن، و بروز التهاب در پوشش های مخاطی بینی، چشم، گوش میانی، سینوس ها، حلق، عروق و بروز علائم آلرژی می شوند. این مسئله می تواند عوارض دیگری همچون خستگی، خواب آلودگی و کسل بودن را نیز به دنبال داشته باشد.

 

تب یونجه در بهار و تابستان

 

سن ابتلا به تب یونجه

 

تب یونجه، به طور معمول بعد از 5 سالگی، و در هر سنی می تواند فرد را درگیر کند و یا برطرف شود. این بیماری بسیار شایع است، به طوری که 30-10 درصد بزرگسالان و 40 درصد کودکان به آن مبتلا می شوند، به عبارت دیگر، میزان شیوع این بیماری در کودکان و نوجوانان، یعنی سنین 8 تا 11 سالگی، بیش از سایرین است. در دوران کودکی، پسران بیشتر از دختران دچار تب یونجه می شوند، اما در بزرگسالی، تفاوتی بین میزان ابتلا به این بیماری در مردان و زنان، وجود ندارد.

 

عوارض تب یونجه

عدم درمان تب یونجه می تواند باعث بروز عوارض زیر شود:

-ابتلا به سینوزیت حاد یا مزمن؛

-ملتهب شدن گوش میانی؛

-بدخوابی شبانه، و خواب آلودگی در طول روز؛

-بروز مشکلات دندانی به دلیل نفس کشیدن از طریق دهان؛

-افزایش قوس کام؛

-بزرگ شدن لوزه ها؛

-بروز اختلال در عملکرد گوش ها.

 

خطرات تب یونجه

این بیماری در صورتی خطرناک است که بیمار دچار آسم شدید باشد، در نتیجه بروز هم زمان علائم رینیت آلرژیک و آسم، می تواند جان بیمار را تهدید کند. در صورتی که دچار آبریزش بینی و علائمی مشابه تب یونجه شدید، با مراجعه به پزشک، بیان شرح حال، تست حساسیت پوستی و آزمایش خون ایمونوگلوبین E، می توانید متوجه شوید که آیا دچار این بیماری هستید یا سرماخورده اید. در صورتی که یکی از اعضای خانواده ی شما، مبتلا به تب یونجه است، احتمال اینکه شما نیز دچار این بیماری باشید بسیار زیاد است.

 

 

درمان تب یونجه

درمان این بیماری بسته به نوع و شدت آن متفاوت است. معمولاً برای درمان تب یونجه از داروهایی همچون اسپری های بینی کورتیکواستروئیدی، آنتی هیستامین، داروهای ضداحتقان، کرومولین سدیم، اصلاح کننده لکوترین، ایپراتروپیوم و یا روش ایمنوتراپی استفاده می شود.

 

پیشگیری از بیماری تب یونجه

بهترین راه برای جلوگیری از ابتلا به بیماری تب یونجه، قرار نگرفتن در معرض عوامل محرک، آلرژن و استفاده از روش های کاهش دهنده تماس آلرژن با چشم ها و بینی است. بر اساس مطالعات صورت گرفته، بین کنترل قند خون و میزان هیستامین خون، رابطه مستقیمی وجود دارد، یعنی بالا رفتن میزان قند خون باعث افزایش میزان هیستامین خون و تشدید علائم بیماری می شود، بنابراین با تثبیت سطح خون می توان شدت واکنش های آلرژیک را کاهش داد. همچنین، مصرف برخی مواد غذایی به دلیل داشتن کوئرستین گیاهی، بتاکاروتن و ویتامین C، خاصیت ضدالتهابی دارد و مصرف آن ها، باعث بهبود علائم آلرژی می شود.

 

شما میتوانید با استفاده از سامانه طبینجا بصورت آنلاین از متخصص آسم و آلرژی ما نوبت بگیرید.

Rate this post

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید